ซับฟรีแปลเพื่อความบันเทิงส่วนตัว บรรยายไทย : eh Pattharawan
[Ministry of Culture and Korea Creative Content Agency aided in this production.]
[ตอนที่ 5 : หยอกเล่นกับความรู้สึกของฉัน]
นี่ของของคุณใช่มั๊ย
อยู่นี่เอง ของน้องชายฉัน...
คือมันเป็นตุ๊กตาของน้องหมาของฉันค่ะ
กำลังหาอยู่พอดี
มันไปอยู่ที่ห้องทำงานของผม
- คุณเข้าไปที่ห้องนั้นใช่มั๊ย - คือมันไม่ใช่...
อย่าเฉไฉตอบมาให้ตรงกับที่ผมถาม
คุณเห็นอะไรในนั้นบ้าง
ยกโทษให้ฉันด้วยค่ะ
กล่องเครื่องประดับอันนี้
ฉันพยายามหาให้คล้ายกับอันเก่าแล้วค่ะ
ถึงอันเก่ามันจะแพงกว่า ยังไงช่วยรับไว้ด้วยค่ะ
คุณเปิดดูมันแล้วใช้มั๊ย
คุณเปิดมันแล้วเห็นว่ามีอะไรอยู่ข้างในแล้วใช่มั๊ย
ฉันเดาเอาค่ะ ว่าขนาดมันประมาณแค่ไหน
ถ้าคุณจะใส่ขนาดประมาณนั้น...
ฉันว่ามันอาจจะทำให้คอคุณเจ็บได้นะ
อะไรนะ คุณคิดว่าผมจะใส่อะไร
จริงถ้ามันยิ่งใหญ่ยิ่งดีกว่านะคะ
ยิ่งใหญ่ ยิ่งดีกว่าเหรอ
คุณเป็นผู้หญิงนะ พูดจาแบบนี้ได้งัย
มันเกินไปแล้วนะ คุณสนุกมากใช่มั๊ย
- คงสนุกมากกับการล้อเล่นผมน่ะ - ฉันไม่ได้ล้อเล่นคุณนะ
ใครว่าฉันกลุ้มใจมาก ใจไม่เป็นสุขด้วยซ้ำ
เหตุผลคุณไม่เข้าท่าเอาซะเลย
ฉันรู้ค่ะ ว่าฉันไม่ควรไปแตะต้องมัน
คุณเองที่โทรบอกให้ฉันไปที่บ้านของคุณ
ทั้งๆ ที่เป็นวันหยุด คุณยังเรียกใช้ฉันอีก
หยุดพูดเลย
อะไร แล้วงัย คุณเห็นแล้วคิดว่าผมจะสนใจเหรอ
มันไม่ใช่ของสำคัญเลยสักนิด
พอเถอะ
- คุณเป็นใคร หลีกไปเลย - ผมไม่หลีก
- ฮยอนเท ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ - หมอนี่ เป็นใคร
คุณน่าจะดูออกนะ
คุณอียูมี จริงหรือ
คุณคงเป็น ผอ.บริษัทที่ ยูมี ทำงงานอยู่
ผมไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรกัน
ยังไงช่วยกลับเถอะ ไว้พรุ่งนี้ไปคุยกันต่อที่ทำงาน
เข้าบ้านเถอะ
รีแลคซ รีแลคซ
เข้าบ้านเถอะ
เฮ้ย จริงๆ เลย
อะไรนักหนานะผู้หญิงคนนี้
เจอแล้ว อยู่ตรงนี้เอง
- กลับหาเครื่องเล่นเกมนี่นะ - อืม
เมื่อกี้ทำไมทำแบบนั้นล่ะ
คือฉัน...
เท่มั๊ย
ฉันน่ะตัวชูโรงของละครเรื่องนี้เลยนะ
- บ้าไปแล้วเหรอ - ก็เธอกำลังอยู่ในสถานการณ์คับขันนี่น่า
วันหลังหมอนั่น มาวอแวอีกก็ไปสิว่ามีแฟนแล้ว
ฉันสามารถเล่นบทเป็นแฟนเธอได้นะ
อย่าดีกว่า ไม่ต้องหรอก
วันนี้ทั้งเหนื่อยทั้งง่วง ไปนะ
อืม พรุ่งนี้เจอกัน
ก็จริงอยู่...
ไม่มีสาเหตุที่ผู้หญิงคนนั้นยังจะอยู่เป็นโสด
ฉันหลงนึกว่าเป็นลูกสาวของครูที่เขาเคารพนับถือ
ยังมาบอกให้ฉันอย่าเข้าใจผิดอีก
อย่าเฉไฉ ตอบมาให้ตรงกับที่ผมถาม คุณเห็นอะไรในนั้น
มีสติหน่อย อียูมี
ฉันกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันนี่น่า
หวังว่า จูฮเยริ และอีตาอาหาร 3 มื้อต่อวันจะอิ่มท้อง...
หวังว่าเขาทั้ง 2 จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันได้ดี
ชนแก้ว
อย่างที่ผมว่าไว้งัย
พอละครจบพวกเขาก็คบกันจริงๆ
พี่จินวุค ฉันมากินข้าวกับทีมงานแล้วเมานิดหน่อย ช่วยมารับฉันได้มั๊ย
โทรเรียกคนขับรถสิ
จริงเลย เล่นตัวอยู่ได้
คุณฮเยริ มีอะไรหรือเปล่า
พี่นักเขียน ผู้กำกับ ชนแก้วค่ะ
- ชน - ชน
ย่าส์ ดีต่อใจมาก
เรื่องสัมภาษณ์ของอาทิตย์หน้าเป็นยังไงบ้าง
กำลังปวดหัวอยู่เลย CEO ทั้งหลายยุ่งกันทั้งนั้น
- CEO เหรอคะ - อืม
ยากหน่อยที่จะหาใครที่ทั้งหล่อทั้งเก่งมาให้สัมภาษณ์
ฉันหาคนให้สัมภาณษ์ได้ค่ะ
จริงเหรอ
- มีคนที่คุณรู้จักเหรอ - มีค่ะ
ฉันสนิทกับเขามากด้วยค่ะ
ฝันดีนะ อียูมี
เป็นครั้งแรกที่มีคนถามฉันว่า เป็นไรมั๊ย
เป็นครั้งแรกที่ผมมีผู้หญิงร้องไห้ต่อหน้าแล้วถามว่า เป็นไรมั๊ย
แล้วเป็นผู้หญิงที่สวยมาก
ตอนร้องไห้
เข้ามา
มื้อเช้านี้เป็นแซลมอนสเต็กค่ะ
ช่วยเอานี่คืนไปด้วย
อ่อ ค่ะ
งั้นช่วยรับนี่ไว้ด้วยค่ะ
คุณเอากลับไปเลย
ต่อไปต่อหน้าผมไม่ต้องพูดเรื่องนี้อีก
เข้าใจมั๊ย
เข้าใจค่ะ
ช่วยปล่อยมือฉันด้วยค่ะ
งั้นขอตัวนะคะ
เมื่อคืนผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
แฟนคุณเหรอ
วันหลังหมอนั่น มาวอแวอีกก็ไปสิว่ามีแฟนแล้ว
ฉันจำเป็นต้องรายงานเรื่องส่วนตัวให้คุณรู้ด้วยหรือคะ
หรือคุณกับเขาอยู่ด้วยกันแล้ว
ฉันไม่จำเป็นต้องตอบคุณกับเรื่องส่วนตัวของได้ใช่มั๊ย
คุณไม่ต้องตอบก็ได้
ดูเหมือนว่ามาตรฐานเรื่องผู้ชายของคุณดูจะต่ำไปนะคุณอียูมิ
ดูแล้วเขาเทียบกับผมไม่ได้เลย
แถวบ้านฉัน ฮยอนแท ถือว่าหล่อที่สุดแล้ว
เขาเป็นคนที่โอบอ้อมอารีมีน้ำใจ
เขาดีกว่าใครบางคนแถวนี้เป็นไหนๆ
ทำเนียนๆ ทั้งที่เจ้าเล่ห์ ฉลาดแกมโกง
ใคร
ใครเจ้าเล่ห์
ฉันมีงานต้องทำอีกเยอะ ขอตัวค่ะ
คุณ...
คุณกำลังว่าผมใช่มั๊ย ว่าผมเป็นคนเจ้าเล่ห์
จริงๆ เลย ผู้หญิงคนนี้
แล้วนี่ ทำไมต้องทำอาหารแบบน่ารักๆ ขึ้นทุกวันด้วยนะ
กล้ามากที่ต่อว่าเพื่อนรักของฉัน
เอาเวลาไปสนใจแฟนตัวเองดีกว่ามั๊ย
บ่นอะไรอยู่ล่ะ การงานไม่ทำแล้วเหรอ
ทั้งที่มีงานต้องทำอีกมากมาย
ไปส่งข้าวให้เขา แล้วทำไมไม่รีบกลับมาทำงานต่อละ
ไปส่งข้าวไม่ได้ไปเดทกับ ผอ.ชาซะหน่อย
ตื่นเต้นดีออกแอบคบกันในที่ทำงาน
- ผอ.ชา ฉันจองแล้วนะ - ขอโทษค่ะ
- คาบอะไรไว้น่ะ - อ๋อ อันนี้เหรอ
เคล็ดลับที่ คุณจูฮเยริ แนะนำไว้ในรายการ "รู้ไปหมดที่ชองดัมดง"
ลองหน่อยมั๊ยครับ รับรองว่าคุณจะไม่มีน้ำตาให้หลั่งไหลแน่นอน
- ไม่ดีกว่า - หยุดคุยเล่นกันได้แล้ว
มัวแต่พูดกันอยู่ได้ เดี๋ยวน้ำก็กระเด็นใส่เต็มอาหารหรอก
ขอโทษครับ
แต่งตัวดูหรูหราขึ้นนะ
- คิดซะว่าเป็นคำชมเชยจากคุณก็แล้วกัน - หนังสืออะไร
อ้อ ผมจะเอาไปอ่านตอนที่รอ
มิสกู๊ดมอนิ่ง
มีคนแนะนำให้อ่านนะครับ
["ระหว่างทางก่อนถึงยุโรป"]
คุณคงเป็น ผอ.บริษัทที่ ยูมี ทำงงานอยู่
ยังไงช่วยกลับเถอะ
แถวบ้านฉัน ฮยอนแท ถือว่าหล่อที่สุดแล้ว
ที่แท้เป็นนักเขียนกระจอกๆ คนหนึ่งนี่เอง
คุณรู้จักนักเขียนคนนี้หรือครับ
หลังจากประชุมเสร็จ ผมจองห้องอาหารไว้ให้คุณแล้ว
- ที่ชั้นวีไอพี... - ยกเลิกเลย
ห๊ะ
ประชุมเสร็จผมจะกลับมากินข้าวที่บริษัท
ผอ.ชา ช่วยคืนหนังสือให้ผมด้วย
เฮ้ยนั่น
ผอ.ชา
ไหนว่าไม่ต้องทำมื้อเย็นงัย แล้วนี่เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ
ทำเป็นเอามื้อเย็นมาอ้าง จริงแล้วน่าจะมีวัตถุประสงค์อื่นมากกว่า
เซม เรากลับก่อนนะ
กลับเถอะ ทำงานหนักทั้งวันมากันแล้ว
ดีนะ ที่วันนี้ไม่โดนร้องเรียน เรื่องกิมจิแตงกวาหมด
ทำไมพักนี้สติคุณไม่ค่อยอยู่กับตัวซะเลย
ฉันเหนื่อยมากนะ
- เป็นอะไรของเธออีกล่ะ - กระดูกสันหลังพี่เขามีปัญหาน่ะครับ
- กระดูกสันหลังเหรอ - พี่เขาจะยืนนานๆ ไม่ได้ครับ
เพราะห่วงงานถึงไม่ยอมไปผ่าตัด และห่วงพวกเราถึงไม่ยอมลาออก
เห็นใจเธอด้วยนะครับ
- ผมกลับก่อนนะครับ - พรุ่งนี้เจอกัน
- ไปล่ะค่ะ - เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ
โอ๊ะ เกือบซะแล้ว มื้อเย็นของเขา
ฉันทำข้าวผัดนาโกเร็งแบบเกาหลีมาให้ค่ะ
ฉันปรับสูตรลดพวกเครื่องเทศให้พอเหมาะกับรสชาติที่คุณชอบ
ขอบใจมาก คุณออกไปได้แล้ว
ค่ะ
คืนนี้พา ดงกู ไปเดินเล่นแถวแม่น้ำฮันกันมั๊ย
"ได้เลย กำลังเลิกงานแล้วล่ะ..."
ทำไมมื้อนี้ทำอาหารมานิดเดียว ผมยังไม่อิ่ม ทำมาเพิ่มเดี๋ยวนี้
ดะ...เดี๋ยวนี้
ทำไงดี ของไม่พอ
ข้าวห่อใส่หมูสับค่ะ
- เพราะกะทันหันฉันเลยใช้ของที่มีทำมันค่ะ - อืม ออกไปได้แล้ว
- อ่อ - ทำไม ยังไม่ถึงบ้านอีกล่ะ
ฉันชักจะหมดความอดทนกับอีตาอาหาร 3 มื้อต่อวันนี้อยู่แล้ว
เขาสั่งให้ทำอาหารเพิ่มอีกน่ะสิ
เย็นนี้เขากินข้าวไป 2 รอบแล้วนะ
กินหรือยัดนุ่นกันเนี่ย
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ฉันคงกลับช้าเพราะความหิวกระหายของเขานี่แหละ
ยกเลิกนัดที่แม่น้ำฮันไปก่อนนะ
- งั้นฉันไปรับมั๊ย - จริงเหรอ
นายจะมารับฉันเหรอ
เอ่อ เดี๋ยวโทรกลับนะ
- มีคนมารับกลับบ้านเหรอ - เอ่อ เปล่าค่ะ
แล้วนี่คุณมาทำอะไรอีกคะ
- ผมหิว - ห๊ะ
ผมอยากกินรามยอน
ยูมี ยังไม่กลับเหรอ นึกว่านัดกันไว้ข้างซะอีก
- ยูมี บอกว่าวันนี้งานทำเยอะมากครับ - งั้นเหรอ
ฮยอนแท ปิดร้านแล้วเรามาดื่มกันมั๊ย
เพราะจะเข้าหน้าหนาวหรือเปล่านะ ฉันรู้สึกหดหู่งัยไม่รู่
ขอโทษครับ เมื่อคืนผมดื่มกับเพื่อนหนักไปหน่อย
- ผมขออกไปสูดอากาศหน่อยครับ - อืม
หรือว่ากำลังคบกันอยู่
จองฮยอยแท ทำไมเมื่อคืนนายทำแบบนั้น
ในเมื่อเพื่อนโดนรังแก จะอยู่เฉยได้งัยล่ะ
มันเป็นข้ออ้างซะมากกว่า
ทำงัยดีล่ะ
เพิ่งผ่านไปหยกๆ
เพิ่งจะบีบให้ฉันลาออกโดยไม่ยอมกิน
แล้วนี่ วิญญาณขอทานเข้าสิงอีกหรืองัย
เวรกรรม
กำลังทำบ้าอะไรเนี่ย ฉันต้องมาต้มน้ำทำรามยอนอีกเรอะ
วันนี้คุณคงทำงานหนักหนาสาหัสมาก
น้ำย่อยคงหลั่งออกมาเยอะ ทำให้หิวแล้วหิวอีก
ผมมีงานต้องทำอีกมากมาย แต่เพราะหิวข้าวสมองมันจึงไม่สั่งงาน
ฉันลืมเอาที่รองมา สักครู่นะคะ
ไม่เป็นไรผมมีที่รองมา
ยืนเฉยทำไม วางลงสิ
นี่มันหนังสือของฮยอนแท...
หนังสือของเลขาจาง มันหนาพอ...
ที่จะใช้แทนที่รองจานได้
นั่งลงก่อน ช่วยนั่งรอจนกว่าผมจะกินเสร็จ
ไม่ได้ค่ะ ได้เวลาที่ฉันต้องกลับบ้านแล้ว
ทานเสร็จแล้วช่วยเอาหม้อไปไว้ที่ล้างจานด้วยนะคะ
นั่งลง
คืนนี้ดูเหมือนคุณจะมีนัดไว้นะ
ผมทำให้คุณผิดนัดหรือเปล่า
ผอ.ชา คะ
ฉันขอถามอะไร เพื่อความแน่ใจหน่อยค่ะ
คืนนี้ที่คุณสั่งให้ฉันทำอาหาร 3 ครั้ง
สาเหตุเพราะคนเขียนหนังสือเล่มนี้ใช่มั๊ยคะ
คุณอียูมี
คุณคิดว่าผมมีเวลาว่างเหลือเฟืองั้นหรือ
ไม่ค่ะ
เดี๋ยวเส้นจะอืดหมดนะคะ
คุณอียูมี
ผมมีอะไรจะทดสอบหน่อย
อะไรคะ
ฉันจะไปเอาน้ำมาให้
อาการสะอึกแบบนี้ของคุณ
ผมรู้นะ ว่ามันหมายถึงอะไร
ฉันไม่รู้ค่ะว่าคุณกำลังพูดเรื่องอะไร
คุณจะสะอึกแบบนี้...
เฉพาะตอนอยู่กับผมใช่มั๊ย
ทำไมล่ะ อยู่ใกล้ผมแล้วใจคุณไม่อยู่กับที่เลยเหรอ
ที่ฉันสะอึก...
เป็นเพราะกระบังลมหดตัวอย่างกระทันหัน
คุณก็เรียนหนังสือมานี่น่า
น่าจะรู้สาเหตุการสะอึกเกิดขึ้นเพราะอะไร
คุณตอบไม่ตรงกับที่ผมถาม
ฉันไม่ได้ตื่นเต้น แต่ฉันอึดอัดต่างหากล่ะ
อึดอัดเหรอ เพราะอะไร เพราะผมหรือไม่
ใช่ค่ะ แล้วคุณรู้หรือไม่ว่าฉันอึดมากแค่ไหน
ฉันเจอหน้าคุณทีไร มันทำให้ฉันนึกถึงเรื่องในอดีตที่ไม่อยากจดจำ
มันทำให้ฉันอึดอัดใจมากๆ
อี...คุณอียุมี
ฉันตอบคุณหมดแล้ว ฉันกลับล่ะ
อันนี้ไม่เหมาะกับนายหรอก
อันนี้ดีกว่า
หนีงานมาเหรอ
อะนี่ พี่หาเจอแล้ว
ไม่ไหวเลย อาหารสามมื้อคือตัวก่อเรื่อง รังแกเด็กน้อยเนอะ
ดงกู ขึ้นข้างบนกันเถอะ ได้เวลานอนแล้ว
บาย
เจ้าของร้านคะ
เด็กคนนี้ใครคะ หลานหรือคะ
ลูกผมเองครับ ใช่มั๊ยลูกพ่อ
ดูเหมือนพี่สาวนายอารมณ์ไม่ดีนะ
ปิดเดี่ยวนี้นะ
มีอะไร
เป็นปีที่ฉันกำลังรุ่งเลยนะ
ปิดซะก่อนที่หนูจะถล่มมัน
ทำไม ดูไม่เป็นเหรอหนังพวกนี้ แกโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ
เพราะมันนี่แหละ ทำให้ชีวิตหนูเจอเรื่องแย่ๆ มาแค่ไหนแล้ว
- อะไรของแกอีกนะ - แม่ไม่เข้าใจหนูหรอก
อาการหนักขึ้นทุกวัน
เพราะแกไม่มีแฟนกะเขาซะทีนี่แหละ
ที่ฉันสะอึกเป็นเพราะกระบังลมหดตัวอย่างกระทันหัน
ฉันเจอหน้าคุณทีไร มันทำให้ฉันนึกถึงเรื่องในอดีตที่ไม่อยากจดจำ
มันทำให้ฉันอึดอัดใจมากๆ
คนที่ต้องพูดแบบนี้ ควรเป็นฉันมากว่าสิ
เฮ้ย ทำไมยังเห็นมันอยู่นะ
ขมอะ
ไม่ได้ดื่มมาตั้ง 3 ปี
ไออิกู เป็นโภชนากรซะเปล่า มานั่งดื่มโซจูเพียวๆ นี่นะ
อะ กินนี่สิ
อย่างน้อยก็กินนี่เข้าไปด้วย
พยายามทำใจเข้าใจแม่เธอหน่อย เพราะแม่เธอนิสัยแหวกแนวกว่าชาวบ้านเขานะ
ต้องให้ฉันเข้าใจไปถึงไหนล่ะ
ต้องทนไปอีกนานแค่ไหนล่ะ
ฉันต้องพยายามอีกแค่ไหนถึงจะเข้าใจแม่
จำเรื่องสมัยมัธยมได้มั๊ย
ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้
ฉันต้องพยายามแค่ไหนที่จะเข้าใจแม่
แม่ชอบทำอะไรตามใจตัวตลอด
แม่มาทีไร ก็ทำให้บรรยากาศดีๆ เสียหมด
ไม่ว่าอย่างไรฉันก็จะพยายามที่จะเข้าใจแม่ให้มากขึ้น
ทำไมไม่ดูหนังออนไลน์ล่ะ มีให้ดูตั้งหลายเรื่อง
แม่ฉันใส่รหัสไว้นะเลยดูผ่านคอมไม่ได้
เฮ้ แตกแล้ว
- รู้จักเธอเหรอ - รู้สิ
นี่ แม่ของเธอเล่นหนังอาร์นะ
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ฉันเลยไม่กล้าแต่งตัว แบบที่ฉันอยากแต่ง
ไม่กล้าคบกับผู้ขายคนไหนทั้งนั้น
สาเหตุก็เพราะแม่ฉันทั้งนั้น
ทำไมต้องเป็นที่รีสอร์ทนั่นด้วย
ถ้าแม่ไม่ไปจัดงานแต่งที่รีสอร์ทนั่น
แล้วมันก็ไม่เกิดแบบนั้นกับฉัน
ในรถนั่นอีก
ที่ชายหาด ในคืนนั้นอีก
ไม่ใช่เพราะแม่ ฉันคงไม่ทำแบบนั้นกับอีตาอาหารสามมื้อนั่น
เพ้อเจ้ออะไรนี่ เธอเมามากแล้วล่ะ กลับบ้านกันเถอะ
ถ้าฉันไม่ได้ทำแบบนั้นไป
เรื่องมันคงไม่เป็นแบบนี้หรอก
ฉันสิ้นคิดทำแบบนั้นไปได้งัย
นี่ ยูมี
อียูมี นอนตรงนี้ไม่ได้นะ
ยูมี
คุณรับนัดสัมภาษณ์รายการทีวีให้ผมได้งัย
ผมมีประชุมอีกหลายเรื่อง
- ท่านประธานเป็นคนสั่งมาครับ - ท่านประธานเหรอ
ถือซะว่าช่วยโปรโมทสินค้าของเราก็แล้วกัน
รู้สึกอึดอัดไม่สบายหรือเปล่าครับ
เปล่า แค่คัดจมูกนิดหน่อย
- ให้เวลาแค่ 1 ชั่วโมง - ได้ครับ
อ่อ ฮยอนแท
เป็นงัยกลับถึงบ้านปลอดภัยมั๊ย
ไม่ต้องมารับหรอก นายมีงานต้องทำเหมือนกันนี่
ได้ แล้วเจอกันนะ
ผอ.ชา ไม่เข้ามาหรือครับ
ช่วยไปบอกนักโภชนาการว่า
จัดอาหารเที่ยงให้คนกลุ่มหนึ่งหรือคะ
ผอ.ชา บอกให้คุณเตรียมมื้อเที่ยงสำหรับทีมงานที่มาสัมภาษณ์
10 คน
เดี๋ยวค่ะ ทำไมฉันต้องทำด้วยค่ะ
"เพราะผมสั่งให้ทำ" เขาพูดแบบนั้นครับ
และมื้อเย็น ทีมการตลาดมีประชุม
คุณต้องทำอาหารให้พวกเขาอีก
20 คน
ถ้าเยอะขนาดนั้น สั่งอาหารมา...
- ไม่ดีกว่าเหรอคะ - สั่งไม่ได้หรอก
เข้าใจแล้วค่ะ
ผอ.ชา ทำแบบนี้ดูทารุณโหดร้ายซะจริง
จูฮเยริ ฝือมือเธอเองสินะ
ใครว่า ฉันแค่เอางานมาอ้างน่ะ
เพื่อได้เจอหน้าพี่
วันนี้พี่ดูดีมากๆ เลยนะ
ฉันแค่คิดว่าพี่คือผู้ชายของฉันก็แค่นั้น ถูกมั๊ย
ฉันไม่ใช่ผู้ชายของเธอ ฉันเป็นเจ้าของตัวฉันเอง
ฉันทำมันก็เพราะงาน ช่วยสนใจเรื่องงานของเธอด้วย จูฮเยริ
ขอบคุณที่ให้เวลาพวกเราค่ะ รู้มาว่าที่จริงคุณงานยุ่งมาก
แต่ ฮเยริ บอกว่าคุณให้คิวสัมภาษณ์ได้
หรือคุณสองคนสนิทกันเป็นพิเศษคะ
อ๋อ จริงๆ แล้ว...
- เขาเป็น - เราเป็นญาติพี่น้องกันครับ
เธอเป็นเหมือนน้องสาวผม ทั้งที่ผมยุ่งมากแต่พอเธอโทรมาขอให้ช่วยน่ะครับ
เสร็จงานแล้วเชิญทานอาหารด้วยกันนะครับ ทางบริษัทได้เตรียมอาหารไว้แล้ว
บริษัทเหรอคะ
คงไม่ใช่โภชนากรคนนั้นทำนะ
มาเริ่มงานกันเลยครับ
บอกไว้แต่แรกแล้วงัย เธอต้องรับผิดงานนี้เองทั้งหมด
ใช่ค่ะ คุณบอกไว้อย่างนั้น แต่...
แต่หนักหน่อยนะคะที่จะให้อีเซมทำอาหาร 10 ที่คนเดียว
แล้วอาหารเที่ยงของพนักงานล่ะ เราไม่ต้องทำให้ทันหรืองัย
ไม่ค่ะ เราต้องทำงานของเราก่อน
ขอโทษที่ถามและทำให้คุณลำบากใจ
ฉันทำเองก็ได้ค่ะ
สำหรับการพัฒนาการออกแบบให้เป็น 3 มิติ
เราผลิตชุดชั้นในที่ดีที่สุดสำหรับผู้ชาย
นี่คือความตั้งใจของแบรนด์เรามอบให้กับลูกค้าของเราครับ
ทั้งที่เพิ่งเปิดตัวสินค้ามาแค่ 3 ปี ก็ประสบความสำเร็จแล้วคุณมีกลวิธีอะไรหรือเปล่าคะ
อืม กลวิธี หรือครับ
ตัวผมเองครับ ชาจินวุค
ผมแทบไม่กินไม่นอน ทุ่มเทอย่างหนักเพื่อให้งานออกมาสำเร็จ
เซม ขอโทษด้วยนะ ผมช่วยได้แค่นี้แหละ
ไม่เป็นไร มาฉันเอง ขอบใจนะ
ใกล้เที่ยงแล้ว ฉันจะรีบกลับไปช่วยนะ
สู้ๆ ครับ
ฉันคิดว่าทุกวันนี้งานของคุณก็ยังยุ่งอยู่ คงไม่มีเวลาไปเดทกับใครใช่ไหมคะ
ไม่ใช่ครับ
ตอนวัยรุ่นผมมีเดทเยอะมาก ตอนนี้เลยไม่ได้คิดเรื่องนี้แล้ว
อ๋อ ค่ะ
แล้วเรื่องแต่งงานคุณคิดไว้บ้างหรือคะ
ยังไม่ความคิดนี้เรื่องครับ
คุณชาจินวุคคะ ฉันขอถามแบบตรงคำถามหนึ่งได้ไหมคะ
- ไม่ได้ - แค่คำถามเดียวเองค่ะ
- ไม่ได้แม้แต่คำถามเดียว - ขอถามหน่อยนะคะ
- ไม่ได้ - คุณคิดยังไงกับฉันคะ
บอกแล้วงัยว่าคบกันอยู่
จูฮเยริ นี่ ใช่ย่อยนะ
จบการสัมภาษณ์ไว้แค่นี้ครับ
ผมคิดว่าให้สัมภาษณ์ได้แค่นี้ครับ
ช่วงปิดรายการ ไว้ถ่ายทีหลังก็ได้ค่ะ
- ขอบคุณทุกคนครับ - โอเค ได้ ขอบคุณมากครับ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
- คุณเป็นใครคะ - เอ่อ
ฉันเอาอาหารกลางวันมาส่งค่ะ
ดีจัง มีข้าวเที่ยงให้กินด้วย กำลังหิวพอดี ขอบคุณครับ
อาหารมาแล้วครับ
- ทานให้อร่อยนะครับ - ทานให้อร่อยนะครับ
เชิญเลย
ฉันจะกินอันนี้
มากินนี่ดีกว่า กินข้าวสิ จะเศษผักเศษขนมปังไปทำไม
มีผลไม้ด้วย น่ากินเนอะ
น่าจะอร่อยนะ
- ทำอะไรของเธออีกล่ะ - ฉันแค่เตรียมไว้ให้ทุกคนค่ะ
มันเป็นสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันพอจะทำได้ เพื่อขอบคุณพี่ค่ะ
เธอนี่ แส่ไม่เข้าเรื่อง
โอ๊ะ ลืมไปเลย ทำไงดีล่ะ
ลืมคิดไปเลยว่า โภชนากรอีจะทำอาหารมา
ทำงัยดีล่ะ ขอโทษนะ ลืมไปเลยจริงๆ
ไม่ดีแน่ ถ้างั้นเรามากินอาหารที่คุณทำมากันดีกว่า
ทำมาดูน่ากินดีนะ
ไม่ดีกว่าค่ะ
ฉันมีงานต้องทำอีก ขอตัวค่ะ
ขอบคุณนะคะที่ทำมาให้ โภชนากรอี
พี่ทำแบบนี้ไม่ได้นะ พีดีกับคนเขียนบทยังอยู่นะ
ถ้าพี่ไป พวกเขาจะคิดยังไง
- กินข้าวเถอะ - จูฮเยริ
ที่ฉันไม่พูดอะไรออกไป ไม่ใช่ฉันไม่อยากฆ่าเธอหรอกนะ
แค่นี้ก็ถือว่าไว้หน้าเธอแล้วนะ
ฉันเอาคืนแน่
มันไม่ได้บังเอิญ เธอตั้งใจทำ
ผอ.ชา คะ
ยกโทษให้ฉันด้วยค่ะ
นี่คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร
ฉันต้องขอโทษคุณ จากใจจริงของฉัน
ฉันเสียใจที่ทำให้การสารภาพของคุณพัง
อะไร สารภาพอะไร
ฉันหมายถึงกล่องเครื่องประดับนั่น
ฉันรู้ดีว่าคุณต้องโกรธฉันมาก เพราะมันของขวัญที่คุณเตรียมไว้ให้คุณจูฮเยริ
ฉันอยากขอให้คุณให้อภัยฉันอีกสักครั้งหนึ่งค่ะ
ต้องไม่ร้องไห้สิ
ไม่ต้องเสียใจ อียูมี
ถ้าร้องไห้แสดงว่าเธอมีใจให้กับอีตานั่น
ฉันไม่ได้คิดอะไรอะไรกับเขา
ไม่เลย นิดเดียวก็ไม่มี
- ชนะฉันไม่ได้หรอก - พูดแบบนี้ได้งัย
เธอต้องฝึกให้มากกว่านี้
[รายการอาหารประจำสัปดาห์ : วันที่ 16 - 27 ตุลาคม ]
ค่ะ ฉันกำลังเตรียมอาหรสำหรับ 20 คน อยู่ค่ะ
รีบมาที่โรงพยาบาลเดี๋ยวนี้
โรงพยาบาลหรือคะ
ผอ.ชา หรือคะ
[ขอแสดงความยินดีกับการกลับมารับตำแหน่งเดิม - ประธานคิมดงโฮ : แทบ๊กรีสอร์ท ]
[บทส่งท้าย : สิ่งที่บราเดอเรลล่าทิ้งไว้ให้]
[เขาลืมมันไปแล้ว แต่นึกขึ้นมาได้ใน 3 ปีต่อมา สิ่งที่ทำให้เขาขายหน้า ]
[เขาคิดถึงคืนนั้นอีก ค่ำคืนที่เขาไม่อาจลืมมันได้ ]
[ หลังจากคืนนั้น ชาจินวุค ก็เปลี่ยนไป ]
เราออกไปต่อกันข้างนอกมั๊ย
[ไม่ว่ามองไปทางไหน เขาก็เห็นแต่ฟองน้ำอยู่ไปซะทุกที่ ]
[ ที่เสริมนม ] [ มีแต่ที่เสริมนมตามไปหลอนซะทุกที่ ]
[บทส่งท้าย : หลังจากที่ ชาจินวุค เหวี่ยงใส่อาหารมื้อเที่ยง ]
เธอหมายถึงฉันใช่มั๊ย เธอว่าฉันเจ้าเล่ห์
จริงๆ เลย ผู้หญิงคนนี้นี่นะ ...
[ วางมาด ทำเป็นโกรธ ]
เอ่ จริงเลย
แล้วนี่ ทำไมต้องทำอาหารแบบน่ารักๆ ขึ้นทุกวันด้วยนะ
[ น่ารักแบบนี้ ต้องเก็บรูปไว้ก่อนแล้วค่อยกิน ]
อะไรเนี่ย บอกแล้วงัยอย่าทำแบบน่ารักๆ มาให้กินอีก
[ กินมันเข้าไป กินเข้าไปเท่าที่จะกินได้ ]
[ จะกินอีกแค่ไหนล่ะเนี่ย กินจนกว่าท้องจะแตกเลยมั๊ย ]
เครื่องดื่มนี่ จะทำให้อิ่มก่อนมั๊ยเนี่ย
[ คนที่ใช่ มาในเวลาที่ผิด ]
นั่นน่ะสิ
ไม่มีสาเหตุที่ผู้หญิงคนนั้นยังจะอยู่เป็นโสด
ใช่ แน่นอนอยู่แล้ว
[ เธอมีแฟนไปแล้วล่ะ ]
[ ชาจินวุค ว้าวุ่นใจไปหมด โทรหรือไม่โทร ทั้งเหงาทั้งโกธร ]
เฮ้ย มองเห็นมันอยู่ได้
[ บทส่งท้าย : กล่องเครื่องประดับจาก 3 ปีก่อน ให้มันหายไปเลยได้มั๊ย ]
[ฉันไม่ได้เป็นโรคจิตซะหน่อย แต่ทำไมวนเวียนอยู่กับมันมองหามันอยู่ได้ ]
[ ไปทางไหน อยู่ที่ไหน ทำไมต้องคิดถึงมันอยู่ได้นะ ]
[My Secret Romance]
บอกแล้วงัยว่าอาหารของเธอมันไว้ใจไม่ได้ ไปทำงานเถอะ
ฉันไม่เคยรังเกียจที่จะมีใครมานั่งกินข้าวด้วยอยู่แล้วค่ะ
ห๊ะ ต้องไปกินข้าวกับเขาด้วยเหรอ
ไม่มากไม่น้อย แค่ 10 ครั้งก็พอ
คุณไม่รู้ว่าข้างนอกเป็นอย่างไรใช่มั๊ย งั้นฉันถือว่ามันเป็นงานที่ฉันต้องทำก็แล้วกัน
คุณเองก็เข้าใจผมผิด
ไม่ได้เป็นแฟนกันค่ะ เราเป็นแค่เพื่อนสนิทกัน
- ห๊ะ - ต่อไปไม่ต้องทำอาหารให้ผมกิน
คุณจองฮยอนแท ใช่มั๊ยคะ
อย่าเป็นอะไรอีกนะ